Een mooi trio: Acanthus mollis, Malva moschata en Verbascum chaixii

Een prachtig witte combinatie…

In juni loop je nog al eens tegen een prachtige combinatie aan. Zo deed ik dat gisteren ook. In het wit, dit keer. En alle tuinarchitecten weten dat wit moeilijk is in een tuin, tenzij je alles wit doet. Wit creëert voor het oog snel gaten in een border. Het is weliswaar optisch bedrog, maar wij tuinontwerpers en architecten houden daar niet van. Hier was dan ook sprake van een volledig witte border.

Je moet wel de ruimte hebben voor deze combinatie. Van links naar rechts zie je een Acanthus mollis (Akant) die wel meer dan een vierkante meter kan beslaan, een Malva moschata (kaasjeskruid) en tot slot helemaal rechts Verbascum chaixii (Toorts). Alle drie hebben last van strenge winters, de Acanthus kan zelfs zo hard invriezen dat hij het jaar daarop niet bloeit, alleen maar bezig om weer te bekomen. De Malva moschata is een tweejarige, kortlevende vaste plant. Vermeerder die dan ook, want hij is niet erg winterhard. Dan kun je er volgend jaar weer van genieten. De Verbascum Chaixii is ook een kortlevende vaste plant. Vermeerderen kan door te stekken. Op deze manier kun je lang van deze combinatie genieten.

Kijk voor meer ideeën voor een witte tuin op mijn Pinterest of neem contact met me op om een witte border te creeëren.

Dianthus plumarius (anjers)

Anjers, niet ouderwets!

Om mijn plantenkennis op peil te houden, help ik één keer per week mee in de tuin van Joke Vos “De Dijkgaerd”. Ik doe dat sinds april en het bevalt me super. Niet alleen ben ik dan een ochtend in de buitenlucht en beweeg ik volop, ik geniet er ook echt van om te kijken naar wat de natuur allemaal voort kan brengen. Ik houd keurig netjes op mijn laptop bij wat ik elke week zie veranderen in de tuin en welke planten in bloei komen of juist zijn uitgebloeid. Zo heb ik sindsdien al enkele A4-tjes vol geschreven met tips voor mezelf en wetenswaardigheden over het echte tuinieren.

Al scharrelend door de tuin van tuinkamer naar tuinkamer zijn er behoorlijk wat planten die mijn aandacht trekken. Maar natuurlijk zijn er altijd een paar die extra interessant zijn. Ze boeien je dan persoonlijk. Zo had ik nooit iets met anjers. Ze stonden altijd in een vaas bij oude mensen met grijs haar en een permanentje.

Nu heeft Joke twee natuurstenen bakken aan het begin van de tuin staan, waar in april nietszeggend grijs blad in stond. Het oogde rommelig, eerlijk gezegd. Ze vertelde dat er anjertjes in groeiden. En ik weet nog dat ik dacht “eugh”. Aan de bakken hoefden we nooit iets te doen. De rest van de tuin vroeg onze aandacht: er moest gewied worden, het geel geworden blad van de tulpen moest worden weggehaald, het lelijk blad van de Allium afgeknipt, lege plekken opgevuld etcetera.

Totdat die lieve kleine anjertjes in bloei kwamen. Ik was meteen verkocht. Ik bekeek ze eens beter. Geweldig, wat een mooi bloemetje is dat! Die opa’s en oma’s waren zo gek nog niet. In de ene bak staat een anjertje met kleine lieve bloemetjes met roze en een hardroze kleur in het midden. In de andere bak staat een anjertje met de kleuren precies andersom. Kijk maar eens naar de foto. Dan zie je ze staan aan het begin van het pad in de grote platte bloembakken.

En nu ben ik benieuwd wat u daarvan vindt? Bent u net zo onder de indruk als ik? Is het misschien iets voor uw eigen voor-of achtertuin voor dat plekje in de zon, waar bijna niets wil groeien? Bel of mail me, dan kijk ik wat ik voor u kan betekenen.

Geniet van gewone bijzondere planten!

Paars roze border

Tuintips voor juni

In mei hadden we dit keer een zeer korte “Chelsea Gap”.

Wat dat is?

In de derde week van mei wordt de Chelsea Flower Show in Engeland gehouden. Het is het grootste tuinevenement van Engeland met wereldwijde bekendheid. Planten kennen in deze periode een groeispurt. Meestal hebben we dan een groene tuin die zich aan het voorbereiden is op een overvloed aan bloemen. We zien jammer genoeg nu alleen nog maar knoppen die nog uit moeten komen.

Dit jaar is het voorjaar erg vroeg. Er is geen sprake van een zogenaamde Chelsea Gap. Het is dan ook hard werken in de tuin.

Wat is in deze maand echt heel belangrijk?

Bemesten! Geef alle planten voor de langste dag voor de tweede en laatste keer dit jaar koemest of koemestkorrels.

Snoei alle heesters die net zijn uitgebloeid. De regel is voorjaarsbloeiers snoei je na de bloei in het voorjaar of begin zomer, najaarsbloeiers, snoei je in het late najaar.

De meeste heesters bloeien op tweejarig hout, dat betekent dat je niet alle takken tot de grond af moet knippen. Dan heb je een jaar later geen bloemen. Wil je een mooie bloeiende opgaande struik, knip dan met een takkenschaar elk jaar een vijfde van alle takken tot aan de grond toe weg. De struik verjongt zich daardoor en je hebt elk jaar bloemen!

Struiken kennen twee groeispurten. De ene is in het vroege voorjaar en de tweede is in mei. Dit jaar was dat in de tweede helft van mei. Is een struik nu nog niet uitgelopen dan kun je er vanuit gaan dat ie dood is. Vervang hem dan voor een nieuwe.

De meeste Irissen zijn nu uitgebloeid. Indien de groep te groot is geworden, kun je ze afsteken en scheuren. Klop op de omhooggekomen wortels. De wortelstokken die hol klinken, kun je afbreken en weggooien. De rest plant je in een potje, knip het blad op vijf centimeter af om weer op te kweken of om weg te geven.

Slakken: ga elke ochtend op zoek naar slakken. Ze houden vooral van hosta’s en ook van nat gras. Dat zijn dan ook de plekken om als eerste te controleren.

Moestuin

  • De eerste aardbeien kunnen geoogst worden. Pluk ze met het kroontje. Op die manier blijft de aardbei langer goed en het voorkomt schimmel op de planten. Geef je aardbeienbed ook regelmatig mest en water. Leg onder de planten stro of gedroogd gras, zodat de aardbeien daarop kunnen liggen zonder te gaan rotten.
  • Wil je grote appels en peren oogsten, verminder dan het aantal vruchten per trosje tot maximaal twee. Haal de kleinste vruchten als eerste weg, want die vallen vaak al uit zichzelf af.
  • Perziken, nectarines en pruimen kunnen nu gesnoeid worden. De snoeiwonden dichten op dit moment erg snel. En juist de kans op een aantasting wordt kleiner als de snoeiwonden zich sneller dichten. Dun de pruimen in de pruimenboom uit om te voorkomen dat de takken breken omdat ze te zwaar worden.